Het Brusselse hof van beroep dringt bij minister van Justitie Annelies Verlinden (CD&V) aan op 57 extra personeelsleden. Dat blijkt uit een brief die voorzitter Laurence Massart aan de minister heeft gestuurd. De vraag is opmerkelijk omdat ze rechtstreeks van de hoogste rechterlijke instantie van het land komt en de druk op de Brusselse justitie blootlegt.
Volgens de brief zitten de magistraten van het hof «op de rand van implosie». De voorzitter waarschuwt dat het hof zonder bijkomende mensen niet langer in staat is om zijn taken naar behoren uit te voeren. De 57 extra personeelsleden moeten de werkdruk verlichten en de achterstanden wegwerken.
Het Brusselse hof van beroep behandelt beroepen tegen vonnissen van de rechtbanken van eerste aanleg in Brussel. Het is daarmee een sleutelspeler in de Belgische rechtsbedeling, zeker in een grootstedelijke context waar het aantal zaken blijft toenemen. De brief van Massart is dan ook een noodkreet uit het hart van de rechterlijke macht.
Justitie in Brussel kampt al langer met structurele onderbezetting. De voorbije jaren kwamen er herhaaldelijk klachten over lange doorlooptijden en overbelaste griffies. De coronacrisis en de daaropvolgende inhaalbeweging hebben de situatie verder onder druk gezet. Het hof van beroep ziet zich geconfronteerd met een groeiende instroom van dossiers, terwijl het personeelskader niet is meegegroeid.
De brief van voorzitter Massart is niet de eerste oproep om meer middelen voor justitie. Ook andere rechtbanken en parketten hebben de voorbije jaren aan de alarmbel getrokken. De federale regering heeft in haar begroting wel extra middelen voor Justitie voorzien, maar die lijken vooralsnog onvoldoende om de Brusselse achterstand weg te werken.
Minister Verlinden heeft nog niet publiek gereageerd op de brief. Het is afwachten of zij bereid is om het hof van beroep bijkomende personeelsleden toe te kennen. De vraag komt op een moment dat de federale begroting onder druk staat en er moet worden bespaard.
Voor de burger kan de kwestie verregaande gevolgen hebben. Als het hof van beroep niet voldoende mensen heeft, kunnen procedures langer aanslepen en kunnen vonnissen later worden uitgesproken. Dat raakt direct aan het recht op een eerlijk proces binnen een redelijke termijn, een principe dat ook in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens is verankerd.
De oproep van Massart legt zo een breder probleem bloot: de Brusselse justitie dreigt vast te lopen als er niet snel structureel wordt geïnvesteerd. Het hof van beroep vraagt geen lapmiddel, maar een duurzame versterking van het personeelskader. Of die er komt, hangt af van de politieke wil in de Wetstraat.
3
