De uitvaartplechtigheid voor de Brusselse brandweerman Olivier Francotte is maandag sereen maar emotioneel verlopen. Dat meldt brandweerwoordvoerder Walter Derieuw. De plechtigheid vond plaats in de Basiliek van Koekelberg, waar honderden collega's, politieagenten en nabestaanden afscheid namen van de vijftigjarige sergeant-majoor.
Francotte kwam op 14 augustus om het leven bij een dubbele gasexplosie in het centrum van Brussel. Hij was op dat moment in interventie. Zijn kist werd op een met bloemen en foto's versierde brandweerwagen naar de basiliek gebracht, voorafgegaan door een indrukwekkende rouwstoet door de hoofdstad. Meer dan honderd brandweerlieden en politieagenten vormden een erehaag bij de aankomst.
Tijdens de staatsbegrafenis werd Francotte postuum bevorderd tot adjudant en ontving hij het Burgerlijk Kruis Eerste Klasse, een Belgisch ereteken. Ook de brandweerman die bij dezelfde interventie gewond raakte, woonde het afscheid bij. Volgens Derieuw tonen de talrijke aanwezigheid en de vele blijken van medeleven hoeveel Francotte betekende, binnen en buiten het korps.
De plechtigheid werd bijgewoond door familie, vrienden, collega's en vertegenwoordigers van de hulpdiensten. De sfeer was ingetogen, maar de emotie was voelbaar bij iedereen die de basiliek binnenkwam. De brandweerwoordvoerder sprak van het verlies van een groot mens.
Francotte was al jarenlang actief bij de Brusselse brandweer en stond bekend als een toegewijde en betrokken collega. Zijn overlijden heeft diepe indruk gemaakt binnen de hulpdiensten en in de hele stad. De uitvaart was een gelegenheid om hem te eren voor zijn inzet en moed.
De rouwstoet trok eerder op de dag door Brussel, waar omstanders stil bleven staan om hun respect te betuigen. De brandweerwagen met de kist werd gevolgd door een lange stoet van voertuigen van brandweer en politie. De Basiliek van Koekelberg was de locatie voor de staatsbegrafenis, die om 11 uur van start ging.
Met de postume bevordering en het ereteken erkent België de moed en toewijding van Francotte. Zijn collega's herinneren hem als een professional die altijd klaarstond voor anderen. Het afscheid was een eerbetoon aan een man die zijn leven gaf tijdens het uitoefenen van zijn plicht.
