De schrikkelseconde verdwijnt. Dat is beslist op een wetenschappelijke conferentie in Versailles, bij Parijs. De seconde was ingevoerd om atoomklokken af te stemmen op de werkelijke duur van een dag op aarde, maar computers, het internet en satellieten hadden het er steeds moeilijker mee.
De schrikkelseconde is een extra seconde die af en toe aan de wereldtijd wordt toegevoegd. De reden is dat de atoomklok, die extreem gelijkmatig tikt, niet precies overeenkomt met de astronomische tijd. De aarde draait namelijk niet altijd even snel. Daardoor loopt de atoomtijd langzaam uit de pas met de dagelijkse gang van de zon. Om die twee weer gelijk te zetten, werd sinds 1972 af en toe een schrikkelseconde ingelast.
Dat gebeurde in totaal 27 keer. De laatste keer was in 2016. Telkens moesten computersystemen, netwerken en satellietnavigatie zich aanpassen aan die extra seconde. Dat leverde steeds vaker problemen op. Sommige systemen raakten in de war, anderen moesten handmatig worden bijgesteld. Vooral voor het internet en voor satellieten zoals die van het gps-systeem was dat een lastige en riskante operatie.
Daarom is nu beslist om de schrikkelseconde te laten vallen. De wetenschappelijke conferentie in Versailles heeft daarvoor het groene licht gegeven. In de plaats komt een systeem waarbij de atoomtijd en de astronomische tijd niet meer met losse seconden op elkaar worden afgestemd. Hoe dat nieuwe systeem precies zal werken, moet nog verder worden uitgewerkt.
De beslissing betekent niet dat de tijd vanaf nu helemaal vastligt. De atoomklok blijft de basis voor de wereldtijd. Maar het verschil met de draaiing van de aarde zal niet meer worden opgevangen met een extra seconde. Dat moet de tijdrekening eenvoudiger en betrouwbaarder maken, zeker voor de digitale infrastructuur waarvan de samenleving steeds afhankelijker wordt.
Voor gewone gebruikers verandert er weinig merkbaars. Klokken en agenda's zullen blijven werken zoals ze nu doen. Maar achter de schermen is de afschaffing van de schrikkelseconde een belangrijke aanpassing. Het is het einde van een systeem dat decennialang nodig was om de atoomtijd en de aardse dag met elkaar in de pas te houden.
4
