Kunstenares Grace Tjang (68) lijdt aan het syndroom van Lynch, een erfelijke aandoening die het risico op verschillende soorten kanker aanzienlijk verhoogt. Ze strijdt al voor de zesde keer tegen de ziekte en brengt daardoor veel tijd door in het ziekenhuis. Toch laat ze zich niet volledig opslokken door haar patiënt-zijn. «Patiënt zijn is verschrikkelijk, maar met verbeelding kan je een andere en nieuwe wereld oproepen», zegt ze.
Om die andere wereld ook effectief binnen te brengen in de ziekenhuiskamer, neemt Tjang steevast een koffer vol knutselgerei mee. Daarmee geeft ze kleur aan haar dagen, die anders in het teken zouden staan van wachten, behandelingen en ongemak. Het knutselen is voor haar een manier om actief te blijven en haar eigen identiteit als kunstenares niet te verliezen, ook wanneer ze noodgedwongen patiënt is.
Het syndroom van Lynch is een erfelijke aandoening die gepaard gaat met een verhoogd risico op onder meer darmkanker, baarmoederkanker en andere vormen van kanker. Patiënten moeten vaak regelmatig op controle en ondergaan dikwijls zware behandelingen. Voor Tjang betekent dat een leven waarin het ziekenhuis een constante factor is. Door telkens opnieuw de draad van haar artistieke praktijk op te nemen, probeert ze de regie over haar eigen leven zoveel mogelijk in handen te houden.
Haar verhaal raakt een breder thema: de impact van een langdurige ziekte op het mentale welzijn van patiënten. Creativiteit en bezigheid kunnen helpen om de ziekenhuiservaring draaglijker te maken, niet alleen voor de patiënt zelf, maar ook voor de mensen rondom hen. Tjang hoopt met haar aanpak anderen te inspireren om, ondanks de omstandigheden, ruimte te blijven maken voor verbeelding en kleine momenten van schoonheid.
