De Gentse artieste Birthe De Zutter (24) brengt een debuutalbum uit waarin ze openlijk het familiaal geweld aankaart dat ze als kind moest doorstaan. In haar nummers zingt ze over een moeder die haar nooit liefhad en over de tien jaar waarin ze nooit een «sorry» kreeg voor wat er gebeurde. Met haar getuigenis wil ze het taboe rond familiaal geweld doorbreken en duidelijk maken dat het in alle lagen van de bevolking voorkomt.
«Mijn schoenen stonden eens niet goed op het rek. Dan werd het zwart voor haar ogen en sleurde ze mij aan mijn haren uit de zetel», getuigt De Zutter. Ze beschrijft een jeugd waarin geweld een constante was, maar waarin de buitenwereld niets vermoedde. «Ik was dochter van een huisarts, mensen geloofden niet dat zoiets kon in ons gezin», zegt ze. Dat onbegrip maakte de situatie extra pijnlijk: het geweld bleef binnenshuis, verborgen achter een façade van respectabiliteit.
De Zutter groeide op in een gezin dat naar buiten toe perfect leek. Haar moeder was de echtgenote van een huisarts, een gerespecteerd beroep in de gemeenschap. Daardoor durfde het jonge meisje jarenlang met niemand te praten over wat er thuis gebeurde. De angst om niet geloofd te worden, of om de familiale reputatie te schaden, hield haar gevangen in een stilzwijgen dat ze nu doorbreekt. «Mensen geloofden niet dat zoiets kon in ons gezin», herhaalt ze. Het toont hoe diep het misverstand zit dat familiaal geweld enkel voorkomt in gezinnen met sociale problemen.
In haar debuutalbum verwerkt De Zutter niet alleen de feiten, maar ook de emotionele nasleep. Het gemis aan liefde en het uitblijven van enige vorm van erkenning of excuses vanwege haar moeder vormen de rode draad. «In tien jaar tijd heb ik nooit sorry gekregen», zegt ze. Die woorden vatten de kern van haar verhaal samen: het gaat niet alleen om het geweld zelf, maar ook om het gebrek aan verantwoordelijkheid en begrip achteraf. Door er muziek van te maken, hoopt ze anderen die hetzelfde meemaken een stem te geven.
Het verhaal van Birthe De Zutter is geen geïsoleerd geval. Familiaal geweld komt in België in alle lagen van de samenleving voor, maar blijft vaak onder de radar. Slachtoffers worstelen met schaamte, angst en het gevoel er alleen voor te staan. Door haar persoonlijke getuigenis hoopt de artieste dat het onderwerp bespreekbaar wordt en dat slachtoffers sneller hulp durven te zoeken. Haar album is daarmee meer dan een muzikale debuut: het is een oproep tot meer openheid en begrip.
