Minister van Asiel en Migratie Anneleen Van Bossuyt (N-VA) blijft achter haar beslissing staan om dertien Palestijnse studenten en onderzoekers met een beurs aan een Belgische universiteit niet naar België te laten komen. In een reactie noemt ze een evacuatie «keizer spelen» en «inhumaan». De studenten verkeren al geruime tijd in onzekerheid en mogen het land voorlopig niet binnen.
De minister laat echter een opening. Als er vooruitgang wordt geboekt op het vlak van terugkeerbeleid, bijvoorbeeld met de uitwijzing van veroordeelde Afghanen in illegaal verblijf, zou er beweging kunnen komen in het dossier. «Dan moet er wel vooruitgang geboekt worden op het vlak van terugkeerbeleid», klinkt het. Daarmee koppelt Van Bossuyt de zaak van de Palestijnse studenten aan een breder migratiepolitiek dossier.
De dertien studenten en onderzoekers beschikken over een beurs aan een Belgische universiteit. Ze komen uit Gaza en zeggen niets te maken te hebben met de politieke meningsverschillen die hun dossier blokkeren. «Wij hebben niets te maken met de politieke meningsverschillen rondom onze zaak», zegt Ahmed Abujami, een van de getroffen studenten, in een reactie. Drie van hen reageerden bijzonder teleurgesteld in de buitenlandse pers over de impasse in de regering-De Wever.
Volgens de minister is er intussen al een nieuwe lijst met 320 personen opgedoken. Dat cijfer wijst erop dat de vraag naar evacuaties groter is dan alleen de dertien studenten. Van Bossuyt gebruikt dat argument om aan te geven dat een uitzondering voor deze groep een precedent zou scheppen en de druk op het migratiebeleid zou verhogen.
De beslissing past in het streven van de regering-De Wever om het terugkeerbeleid te verstrengen. De minister verwijst concreet naar de uitwijzing van veroordeelde Afghanen die illegaal in België verblijven. Zolang daar geen vooruitgang wordt geboekt, blijft een uitzondering voor de Palestijnse studenten volgens haar moeilijk te verantwoorden.
De studenten zelf blijven achter met veel vragen. Hun beurs aan een Belgische universiteit staat symbool voor een academische toekomst die voorlopig onbereikbaar blijft. De politieke impasse sleept aan, en een oplossing is nog niet in zicht. Voor de betrokkenen betekent dat een aanhoudende periode van onzekerheid, terwijl hun dossier verzeild is geraakt in een debat dat veel breder is dan hun eigen situatie.