De cijfers van het management van De Lijn over de werkingsmiddelen geven geen volledig beeld van de investeringen van de Vlaamse regering in de vervoersmaatschappij. Dat heeft Vlaams minister Cieltje Van Achter (N-VA) gezegd in het Vlaams Parlement. Van Achter voerde het woord voor haar partijgenote Annick De Ridder, de Vlaamse minister van Mobiliteit, die op internationale missie in India is.
De uitspraak komt te midden van een publieke discussie over de financiering van De Lijn. Het management van de vervoersmaatschappij stelt dat de werkingsmiddelen ontoereikend zijn, maar volgens Van Achter is dat beeld onvolledig. Zij benadrukte dat de Vlaamse regering wel degelijk investeert in De Lijn, en dat de cijfers van het management niet het volledige plaatje tonen.
Het debat over de middelen van De Lijn is niet nieuw. De voorbije jaren kwam de financiering van het openbaar vervoer in Vlaanderen regelmatig ter sprake in het parlement. De Lijn kampt met stijgende kosten en een spanning tussen het gewenste aanbod en het beschikbare budget. De discussie over de werkingsmiddelen raakt dan ook aan bredere vragen over de toekomst van het openbaar vervoer in Vlaanderen.
De afwezigheid van De Ridder in het parlement — zij is op internationale missie in India — zorgde ervoor dat Van Achter de vragen moest beantwoorden. Dat gebeurde in de commissie Mobiliteit van het Vlaams Parlement. Van Achter benadrukte dat de regering haar engagementen nakomt en dat de voorstelling van de cijfers door De Lijn genuanceerd moet worden.
Wat de precieze aard van de twist is, blijft voorlopig beperkt tot de parlementaire interventie. Duidelijk is dat er een verschil van inzicht bestaat tussen het management van De Lijn en de politieke verantwoordelijken over de interpretatie van de werkingsmiddelen. Of dat leidt tot een aanpassing van de financiering of het beleid, is nog niet bekend.
De kwestie illustreert de gevoeligheid van het dossier. Openbaar vervoer is in Vlaanderen een politiek beladen thema, waarbij zowel de kwaliteit van de dienstverlening als de kostprijs voor de overheid voortdurend tegen elkaar worden afgewogen. De Lijn vervoert dagelijks honderdduizenden reizigers en de financiering bepaalt in grote mate het aanbod aan bussen en trams.
Voor de reiziger is het voorlopig afwachten of de discussie gevolgen heeft voor de dienstverlening. De politieke verantwoordelijken benadrukken dat er geïnvesteerd wordt, maar het management wijst op de grenzen van de middelen. Het debat in het Vlaams Parlement zal ongetwijfeld een vervolg krijgen, zeker wanneer minister De Ridder terugkeert uit India en zelf vragen kan beantwoorden.
4
