De regeringspartij van Kazachstan heeft de parlementsverkiezingen gewonnen, zoals algemeen werd verwacht. De uitslag bevestigt dat de politiek in het Centraal-Aziatische land nog steeds wordt gedomineerd door president Kassym-Jomart Tokajev, ondanks eerdere beloftes over politieke liberalisering.
De verkiezingen voor de Mazjilis, het lagerhuis van het Kazachse parlement, leverden een ruime meerderheid op voor de regeringspartij Amanat. Die partij wordt al jaren geassocieerd met het bewind van Tokajev en zijn voorganger Noersoeltan Nazarbajev. Amanat geldt als de erfgenaam van de vroegere communistische partij en heeft sinds de onafhankelijkheid van het land in 1991 vrijwel ononderbroken de dienst uitgemaakt.
Tokajev had bij eerdere gelegenheden hervormingen aangekondigd die het politieke landschap moesten openbreken. Zo werden er beloftes gedaan over meer ruimte voor oppositiepartijen en een beperking van de macht van de president. De praktijk wijst echter uit dat de hervormingen vooralsnog weinig verandering hebben gebracht in de machtsverhoudingen. De oppositie blijft zwak georganiseerd en kreeg bij deze verkiezingen opnieuw weinig kans om door te dringen tot het parlement.
Kazachstan is een van de grootste en rijkste landen van Centraal-Azië, mede dankzij de enorme olie- en gasreserves. Het land speelt een strategische rol in de regio, zowel op economisch als op geopolitiek vlak. De politieke stabiliteit wordt door de regering in Nur-Sultan, de hoofdstad, vaak aangehaald als een van de belangrijkste troeven voor buitenlandse investeerders.
Toch is er ook kritiek op de manier waarop de verkiezingen zijn verlopen. Internationale waarnemers hebben in het verleden meermaals gewezen op onregelmatigheden en het gebrek aan echte politieke concurrentie. De kiesdrempel en de registratievereisten maken het voor kleinere partijen bijzonder moeilijk om een zetel te bemachtigen. Daardoor blijft het parlement in de praktijk een verlengstuk van de presidentiële macht.
De uitslag van de verkiezingen zal naar verwachting weinig veranderen aan het beleid van Tokajev. De president heeft de afgelopen jaren ingezet op een evenwicht tussen Rusland, China en het Westen, zonder zich volledig aan een van die grootmachten te binden. Die koers heeft Kazachstan in staat gesteld om zowel economische als diplomatieke voordelen te halen uit zijn positie tussen Oost en West.
Voor de bevolking blijft de vraag hoe snel de aangekondigde hervormingen concreet worden. De beloftes over liberalisering werden in het verleden vaker gedaan, maar leidden zelden tot een echte opening van het politieke bestel. De komende maanden zal blijken of Tokajev zijn woorden dit keer wel weet om te zetten in daden, of dat de verkiezingsuitslag vooral een bevestiging is van de bestaande machtsstructuur.
