Politieke partijen in Israël, de Verenigde Staten en Spanje gebruiken in hun verkiezingscampagnes volop nepvideo’s die met artificiële intelligentie zijn gemaakt. Ze richten die beelden op hun tegenstanders. Het gaat niet om anonieme trollen of obscure accounts, maar om de partijen zelf.
Israël kiest vandaag een nieuw parlement. De Amerikanen trekken volgende week naar de stembus en de Spanjaarden eind november. In alle drie de landen duiken in de campagne nepbeelden op die met AI zijn gemaakt. Vaak zijn ze overduidelijk nep. Ze zijn er vooral op gericht emoties op te wekken.
Dat is precies wat het probleem van deze praktijk vormt. Ook wanneer kiezers doorhebben dat een video vervalst is, blijft de impact van de beelden bestaan. Ze kunnen kiezers onzeker maken over wat nog echt is en wat niet. Daardoor verschuift het debat van argumenten naar beelden die een gevoel oproepen, los van wat er daadwerkelijk gebeurd is.
Het verschijnsel toont aan hoe snel generatieve AI een instrument is geworden in de kiesstrijd. Met relatief weinig middelen kunnen partijen beelden maken van politici die iets zeggen of doen wat ze nooit zeiden of deden. Omdat de maker van die beelden in veel gevallen de partij zelf is, ligt de verantwoordelijkheid ook niet bij een anonieme derde.
4
