De leerkrachten die betrokken waren bij het televisieprogramma « Bockie gaat naar school » hebben in een terugblik op de opnames verklaard dat Bockie niet de bedoeling had om als bekende gast indruk te maken. « Bockie wilde niet zomaar even de ster komen uithangen », klinkt het. Het programma bracht de artiest in een schoolse omgeving, waar hij met leerlingen en leerkrachten samenwerkte.
Volgens de leerkrachten nam Bockie zijn rol ernstig op. Hij zou zich niet hebben gedragen als een beroemdheid die enkel kwam opdagen voor de camera's, maar zich integendeel hebben ingespannen om een echte band met de klas op te bouwen. Dat blijkt ook uit het contact dat hij na de opnames is blijven onderhouden. « Met sommige leerlingen heeft hij nog altijd contact », aldus de leerkrachten.
Het programma « Bockie gaat naar school » plaatst een bekende Vlaming in een schoolomgeving, waar hij of zij deelneemt aan de dagelijkse gang van zaken. De aanpak van Bockie wijkt af van het beeld dat sommige kijkers misschien hadden van een artiest die enkel voor de show langskomt. De leerkrachten benadrukken dat hij zich opstelde als iemand die wilde bijleren en meedraaien, niet als een vedette die op afstand bleef.
Dat Bockie nog altijd contact heeft met een deel van de leerlingen, wijst erop dat de samenwerking verder reikte dan de opnamedagen. Voor de leerkrachten is dat een belangrijk signaal: het toont dat zijn deelname geen eenmalige publiciteitsstunt was, maar een oprechte ontmoeting met de school en de jongeren. De uitspraken van de leerkrachten geven zo een inkijk in hoe het er achter de schermen aan toeging, weg van de montage en de televisieregistratie.
Het is niet de eerste keer dat een bekend persoon in een schoolcontext wordt geplaatst voor een televisieprogramma. Dergelijke formats draaien vaak rond de confrontatie tussen de wereld van de bekendheid en de dagelijkse realiteit van een klas. Wat « Bockie gaat naar school » volgens de leerkrachten onderscheidt, is de mate waarin de hoofdpersoon zich echt engageerde. Ze beschrijven hem als iemand die niet enkel de ster wilde uithangen, maar ook wilde begrijpen hoe het leven op school verloopt.
De terugblik van de leerkrachten komt op een moment dat het programma nog nazindert bij het publiek. Voor de school en de leerlingen blijft de deelname een bijzondere herinnering, zeker omdat het contact met Bockie niet na de laatste opname is stopgezet. Daarmee krijgt het verhaal een menselijke dimensie die verder gaat dan de televisiefragmenten alleen.
3