De Brusselse regering heeft een begroting voor 2027 op de rails gezet. Dat is opvallend, want het compromis brengt partijen van links en rechts samen rond één tekst, iets wat op federaal niveau tot nu toe niet is gelukt.
Volgens de bron die aan dit bericht ten grondslag ligt, lijkt de Brusselse regering uit een grote trukendoos te putten om de begroting rond te krijgen. Het gaat om een zoektocht naar evenwicht tussen de verschillende coalitiepartners, die elk hun eigen prioriteiten hebben. In een gewest met een complexe bestuurlijke structuur is die verzoening geen eenvoudige opdracht.
Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest kent een bijzondere institutionele opbouw. De regering bestaat uit partijen uit verschillende taalgroepen en uit verschillende ideologische families, en die moeten samenwerken om beslissingen te nemen. Voor de begroting betekent dat dat elke maatregel die op steun van meerdere partijen rekent, zorgvuldig moet worden afgewogen. Juist daardoor valt het op dat de regering er nu in slaagt een gezamenlijke tekst te formuleren.
Die vergelijking met het federale niveau is niet toevallig. Ook daar staat de begrotingsoefening centraal, en ook daar moet het land de overheidsfinanciën op orde houden terwijl politieke partijen het over de verdeling van de inspanningen oneens blijven. Dat het Brusselse akkoord er wel komt, wordt vanuit het politieke veld dan ook met aandacht gevolgd. Het contrast is des te scherper omdat de federale onderhandelingen tot nu toe niet hebben geleid tot een vergelijkbaar resultaat.
Voor de Brusselaars zelf gaat het om concrete keuzes over uitgaven en inkomsten van het gewest. De begroting bepaalt welke diensten, investeringen en projecten in de komende periode prioriteit krijgen. Hoe de details precies uitpakken, zal duidelijk worden zodra de teksten verder worden uitgewerkt en de bevoegde organen zich erover uitspreken. Tot dan blijft de vraag open welke concessies elke partij heeft moeten doen om het compromis mogelijk te maken.
3
