Het Hooggerechtshof van Kenia heeft de Keniaanse sekteleider Paul Mackenzie veroordeeld tot 200 jaar gevangenisstraf. Mackenzie werd samen met 28 medeverdachten schuldig bevonden aan de moord op 190 kinderen en één volwassene. Het vonnis werd uitgesproken enkele maanden nadat de schuldigverklaring in oktober was gevallen. Met die straf stelt het hof de ernst van de feiten nadrukkelijk vast.
De zaak draait om het overlijden van een groot aantal kinderen en één volwassene, slachtoffers die volgens het vonnis door moord om het leven kwamen. Mackenzie leidde een religieuze sekte, en het aantal slachtoffers maakt deze zaak tot een van de zwaarste die het Keniaanse rechtsapparaat in de voorbije periode heeft behandeld. De medeverdachten werden eveneens veroordeeld, wat erop wijst dat het hof de betrokkenheid van meerdere personen bij de feiten heeft aangenomen. De notities geven geen aanvullende namen of rollen van die medeverdachten.
De bronnen die hierover beschikbaar zijn, geven geen details over de manier waarop de moorden zijn gebeurd, en ook de chronologie van de feiten blijft onduidelijk. Er is op dit moment evenmin een vermelding van een eventueel beroep tegen het vonnis. Verdere reacties van overheid, slachtofferverenigingen of familieleden zijn in het beschikbare materiaal niet opgenomen. De zaak blijft daarmee vooral bekend door de omvang van het aantal slachtoffers en de zware straf die is uitgesproken.
Los van deze zaak in Kenia trekt in België ook een ander dossier de aandacht. In Menen werd op 1 oktober het lichaam van een 41-jarige Syriër dood aangetroffen. Het lichaam was vastgebonden in een koffer van zijn eigen wagen. Het slachtoffer was eerder veroordeeld tot twee jaar cel, onder meer voor partnergeweld en belaging, en voor het lastigvallen van kinderen. Een eerdere veroordeling dateerde van halfweg 2024 en betrof 27 incidenten.
Voor de koffermoord zitten twee verdachten vast, een Egyptisch koppel. Beiden bevinden zich nog in voorlopige hechtenis. Die hechtenis is verlengd met één maand. De notities bevatten geen verdere details over de vermoedelijke motieven of over het verloop van het onderzoek in Menen. Beide dossiers hebben gemeen dat ze de aandacht vragen voor geweld tegen kwetsbare personen, al gaat het om een totaal andere context en een ander rechtssysteem.
4
