Leerkracht Nederlands Alexandra Waumans trekt in de Leraarskamer van Knack de geldigheid van de vele regels in het onderwijs in twijfel. Ze vraagt zich af of al die regels het onderwijs nog helpen of dat ze een vorm van institutioneel pestgedrag zijn. Haar bijdrage draagt de titel «Mijn school is geen administratief kantoor waar toevallig ook leerlingen rondlopen».
Waumans schetst een beeld van een onderwijssysteem dat steeds meer draait om administratie en procedures, en steeds minder om de kernopdracht: lesgeven aan leerlingen. De titel van haar stuk vat die spanning samen. Een school is in de eerste plaats een leeromgeving, geen kantoor waar papierwerk de hoofdzaak is geworden. De leerkracht Nederlands plaatst daarmee een fundamentele vraag bij de manier waarop het onderwijs vandaag wordt bestuurd en georganiseerd.
De bijdrage verschijnt in de Leraarskamer, de rubriek waarin Knack leerkrachten zelf aan het woord laat over hun ervaringen in het onderwijs. Waumans gebruikt dat platform om de impact van regeldruk op de dagelijkse praktijk van leerkrachten aan te kaarten. Ze stelt de vraag of de stapeling van regels nog in verhouding staat tot wat ze oplevert voor het onderwijs en voor de leerlingen.
De kern van haar betoog is dat de administratieve last die op scholen rust, niet losstaat van de pedagogische opdracht. Elke regel die aan een school wordt opgelegd, vraagt tijd en aandacht die ergens anders wegvalt. Waumans maakt de vergelijking met institutioneel pestgedrag, een scherpe formulering die aangeeft hoe zwaar ze de druk ervaart. Ze spreekt zich niet uit tegen regels op zich, maar wel tegen de manier waarop die regels zich opstapelen en het schoolleven dreigen over te nemen.
Haar bijdrage sluit aan bij een breder debat over de werkdruk in het Vlaamse en Belgische onderwijs. Leerkrachten en schooldirecties wijzen al langer op de groeiende hoeveelheid administratie die bij hun job komt kijken. De vraag die Waumans opwerpt, raakt daarmee niet alleen aan de organisatie van één school, maar aan de verhouding tussen beleid en klaspraktijk in het hele onderwijssysteem.
Door de vraag centraal te stellen of regels helpen of schaden, legt Waumans de bal bij de beleidsmakers. Ze verwacht dat zij zich afvragen welk effect hun voorschriften hebben op de mensen die ze moeten uitvoeren. De leerkracht Nederlands benadrukt dat de leerling centraal moet blijven staan, ook wanneer de administratieve verplichtingen toenemen. Haar bijdrage is daarmee een oproep om de regeldruk in het onderwijs opnieuw tegen het licht te houden en de school te laten zijn wat ze hoort te zijn: een plek waar leerlingen leren en leerkrachten lesgeven.
1
