De MR-fractie in de Belgische Kamer heeft Reza Pahlavi ontvangen, de zoon van de laatste Iraanse sjah. Het bezoek leidde tot controverse in de Belgische politiek. Partijvoorzitter Georges-Louis Bouchez verdedigt de ontmoeting en stelt dat de val van het regime in Teheran voor hem prioritair is.
Tijdens zijn verblijf in Brussel kreeg Pahlavi een rondleiding doorheen het parlementsgebouw. Nadien nodigde Bouchez hem uit op de partijzetel van de MR. Daarmee kreeg de Iraanse prins een zichtbare plaats in het Belgische politieke landschap, op een moment dat de vraag naar de houding van België tegenover Iran sterk leeft. Het bezoek werd dus niet alleen als een persoonlijke ontmoeting gezien, maar ook als een politiek signaal richting het Iraanse regime en de Belgische publieke opinie.
In een gesprek met VRT NWS stelde Pahlavi dat vier decennia van dialoog met Teheran niets hebben opgeleverd. Volgens hem is het tijd voor een steviger optreden van Europa en de Verenigde Staten tegenover het Iraanse regime. Hij benadrukte daarbij dat het Iraanse volk een eerlijke kans moet krijgen om te strijden voor vrijheid. Die boodschap sluit aan bij zijn eerdere pleidooi voor een harde lijn tegenover Teheran, een standpunt dat hij ook in Brussel herhaalde.
Bouchez verdedigt zijn keuze door te stellen dat de val van het Iraanse regime een prioriteit is die de politiek niet uit het oog mag verliezen. Voor de MR-voorzitter is het contact met Pahlavi daarom verantwoord, ook al stuit het bezoek op kritiek. De controverse toont hoe gevoelig het onderwerp Iran in de Belgische politiek ligt, en hoe partijen zich moeten verhouden tot figuren die zich als alternatief voor het huidige bewind presenteren.
Het bezoek van Pahlavi past in een bredere politieke context. Op dezelfde dag voerde koning Filip gesprekken met de partijvoorzitters, onder wie Peter Van Peel van N-VA. De koning ontvangt premier Bart De Wever de volgende dag opnieuw. Of en in welke mate die gesprekken en het bezoek van Pahlavi elkaar raken, werd in de beschikbare berichtgeving niet verder uitgewerkt. Wel is duidelijk dat de Iraanse kwestie en de Belgische politieke agenda in dezelfde week de aandacht opeisen.
2