Minister van Mobiliteit Annick De Ridder (N-VA) heeft tijdens een zitting van de Commissie Mobiliteit in het Vlaams Parlement haar smartphone blijven gebruiken terwijl ze ondervraagd werd door onafhankelijk parlementslid Maurits Vande Reyde. Dat moment lokte zichtbare irritatie uit bij de vraagsteller.
Vande Reyde reageerde bits: «Dit is een gebrek aan respect.» De minister legde haar toestel niet weg en bleef tikken op het scherm terwijl de vragen aan haar gericht waren. Het tafereel werd opgemerkt door aanwezigen en later uitgelicht in een opiniestuk van politiek journalist Isolde Van den Eynde. Dat stuk wakkerde de discussie verder aan en lokte ook bij lezers talrijke reacties uit.
De Commissie Mobiliteit is het forum waar parlementsleden de minister ondervragen over het mobiliteitsbeleid in Vlaanderen. Dat een minister tijdens zo’n ondervraging blijft doorgaan met telefoonwerk, wordt doorgaans als een breuk met de parlementaire gebruiken beschouwd. Het incident roept vragen op over de verhouding tussen de uitvoerende en de wetgevende macht, en over de mate waarin een minister zich beschikbaar opstelt voor controle door het parlement.
De Ridder is als N-VA-minister bevoegd voor Mobiliteit en Openbare Werken in de Vlaamse regering. Vande Reyde zetelt als onafhankelijk parlementslid en stelt zich in die hoedanigheid kritisch op tegenover het regeringsbeleid. Het contrast tussen zijn rol als controleur en de ogenschijnlijke onverschilligheid van de minister maakt deel uit van waarom het moment zoveel weerklank kreeg.
Het is niet de eerste keer dat het gedrag van een minister tijdens een commissievergadering stof doet opwaaien. Parlementsleden verwachten dat een minister de vragen met aandacht behandelt, ook wanneer die kritisch zijn. Het niet neerleggen van een smartphone wordt in die context gezien als een symbolische daad: het signaleert dat de ondervraging niet de volle aandacht krijgt.
De commotie past in een breder debat over de omgangsvormen in de Belgische en Vlaamse politiek. Incidenten in commissies halen steeds vaker het nieuws en leiden tot discussies over respect voor het parlementaire werk. Of dit moment concrete gevolgen krijgt, is niet duidelijk. Er zijn geen aanwijzingen dat er een formeel gevolg aan verbonden wordt.
Wat overblijft is een beeld dat bij veel lezers en politieke waarnemers is blijven hangen: een minister die tijdens een ondervraging blijft tikken, en een parlementslid dat dat met scherpe woorden afwijst. Het debat over de verhouding tussen minister en parlement krijgt daarmee opnieuw voeding.
3
